ΠΡΟΣΩΠΑ

ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ ΤΥΜΒΟΥ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΓΕΡ. ΓΕΡΟΛΥΜΑΤΟΥ ΑΡΘΡΑ-ΔΟΚΙΜΙΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΓΛΥΠΤΙΚΗ ΔΙΕΘΝΗ ΔΥΤΙΚΗ ΑΘΗΝΑ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΡΧΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ. ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 12ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 14ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 15ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 16ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 17ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 13ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 14ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 15ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 16ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 17ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΛΟΓΟΤΡΟΠΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ-ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΜΥΘΟΙ & ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ Ο ΚΥΝΙΚΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟ 1821 ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΑΧΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΙ ΠΟΙΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ-ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΗΡΩΙΚΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΤΟΥ 1821 ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΕΧΝΕΣ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΕΧΝΗ-ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΕΧΝΗ-ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΕΧΝΗ-ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΤΕΧΝΗ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΠΩ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΤΕΧΝΗ-ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΦΩΤΟΘΗΚΗ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ-ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2014

Πλήρης έγχρωμη αναπαράσταση της «Πύλης των Καρυατίδων» στον Τύμβο της Αμφίπολης - (Β΄)


Γερ. Γ. Γερολυμάτος: Β’ Πλήρης έγχρωμη αναπαράσταση της «Πύλης των Καρυατίδων»,
υπό κλίμακα. λάδι-χαρτόνι, 64Χ53 (υποθετική)

Με τη σημερινή δημοσίευση της δεύτερης κατά σειρά έγχρωμης αναπαράστασης, κλείνει και ένα χρονικό διάστημα τριών μηνών καθημερινής εργασίας. Τόσο χρειάστηκε, προκειμένου να δημιουργήσω με το χέρι τέσσερα γραμμικά σχέδια του Τύμβου και τρεις μεγάλες αναπαραστάσεις, μια σχεδιαστική και δύο έγχρωμες, διαστάσεων 64Χ53. Η μια από τις έγχρωμες αποτυπώνει τα λίγα διασωθέντα χρώματα, ενώ η δεύτερη είναι πλήρης, αν και υποθετική, με βάση κάποιες λογικές και πιθανές εκτιμήσεις και λαμβάνοντας υπόψιν την κοινή παράδοση της περιοχής στην διακόσμηση των μακεδονικών τάφων. Στον χρόνο αυτό περιλαμβάνονται επίσης η διαρκής ενημέρωση για τα ευρήματα, η έρευνα και οι συνεχείς διορθώσεις και επικαιροποιήσεις, καθώς τα έργα ήταν «ζωντανά», υπό διαρκή εξέλιξη και γίνονταν παράλληλα με την ανασκαφή. Για εμένα, ήταν μια δημιουργική και ευχάριστη περιπέτεια.

Κάπως έτσι φαντάστηκα, λοιπόν, πως θα έπρεπε να ήταν στις ημέρες της λάμψης του το μνημείο. Κάποιες διαφορές στις λεπτομέρειες εδώ και εκεί, δεν έχουν σημασία και ούτε είναι σε θέση να αφαιρέσουν ένα ελάχιστο, από την πραγματική πολυτέλεια και το μεγαλείο του τάφου. Του τάφου, ποίου άραγε;; Ενός «Αμφιπολίτη», ενός «στρατηγού», ή κάποιου που τα οστά του πετάχτηκαν σε ένα πώρινο κιβούρι; Προσπάθησα, αν όπως λένε, ότι μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις, να δημιουργήσω εικόνες που καθιστούν κατανοητή στον απλό αναγνώστη τη μεγάλη αξία αυτής της ιστορικής ανακάλυψης. Να μπορέσει να αντιληφθεί τη μορφή και το ύφος της και ίσως να απαντήσει από μόνος του στο παραπάνω ερώτημα.

Σκεπτόμουν να γράψω ένα ξεχωριστό άρθρο, όπου θα αναλύω περισσότερο τις επιλογές μου σχετικά με τη δημοσιευόμενη αναπαράσταση, αλλά επιφυλάσσομαι να το κάνω προσεχώς σε μια νέα ανάρτηση. Σήμερα επέλεξα να δημοσιεύσω το παρακάτω άρθρο μου, που συνόδευε την έγχρωμη αναπαράσταση στην χθεσινή πρώτη δημοσίευση της σε παγκόσμια αποκλειστικότητα από το διεθνές ιστολόγιο «Ancient Origins», που ασχολείται με θέματα αρχαιολογίας και έχει εκατομμύρια αναγνώστες. Το είχα υποσχεθεί ήδη από τον Σεπτέμβριο, όταν η διευθύντρια του ιστολογίου είχε επικοινωνήσει ζητώντας συνεργασία με κάποιο άρθρο μου. Την  ευχαριστώ πολύ για την δυνατότητα που μου πρόσφερε, ώστε να κάνω γνωστή σε ένα πολύ ευρύτερο κοινό, τη μεγάλη αξία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και του Τύμβου της Αμφίπολης. Για τον λόγο αυτό, το κείμενο έχει άλλον τίτλο και ένα κάπως διαφορετικό ύφος, καθώς απευθύνεται σε ένα διεθνές κοινό.



Η καλλιτεχνική αξία των υπέροχων γλυπτών της Αμφίπολης
The artistic value of the magnificent sculptures of Amphipolis


του Γεράσιμου Γ. Γερολυμάτου

Ο Ρωμαίος συγγραφέας Πλίνιος ο Πρεσβύτερος  γράφοντας τον 1ο μ.Χ αιώνα περί της αρχαίας ελληνικής τέχνης, σημείωνε πως έπειτα από τον Λύσιππο: «Deinde cessarit ars» = σταμάτησε η τέχνη. Όπως πίστευε ο ίδιος, μετά από τα επιτεύγματα του Λυσίππου, του προσωπικού γλύπτη του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκείνο που διέκρινε την τέχνη της ελληνιστικής εποχής, ήταν στην καλύτερη περίπτωση μια «κλασικίζουσα» μόνο μορφή, που αποτελούσε μια παρακμιακή εκδοχή της υψηλής κλασικής τέχνης.

Ο Ρωμαίος συγγραφέας εκφράζει μια μάλλον συντηρητική άποψη για την τέχνη της εποχής του. Δείχνει να μην εντυπωσιάζεται από τις καινοτομίες της ελληνιστικής περιόδου, αλλά επιμένει να ανατρέχει στο γνήσιο ύφος μιας τέχνης, που σφράγισε με την υψηλή της έκφραση μιαν εποχή που προηγήθηκε κατά τρεις τουλάχιστον αιώνες της δικής του. Ο λόγος όμως, που ξεκίνησα το άρθρο με την αναφορά στον Πλίνιο, είναι η οριοθέτηση που εισάγει ανάμεσα στις δύο καλλιτεχνικές περιόδους, την κλασική και την ελληνιστική, θέτοντας το έργο του χαλκοπλάστη Λυσίππου, ως το τελευταίο δείγμα-όριο της  υψηλής κλασικής τέχνης.

Αυτό το χρονολογικό πλαίσιο, μιας και ο Λύσιππος δραστηριοποιήθηκε στο β΄μισό του 4ου αιώνα, μας φέρνει στα ίδια χρόνια, που η αρχαιολογική ομάδα έχει αποδώσει την κατασκευή του συγκεκριμένου ταφικού μνημείου στον Τύμβο της Αμφίπολης. Δηλαδή ανάμεσα στα 325-300 π.Χ. Τα γλυπτά που βρέθηκαν στον τάφο, είναι βέβαιο, πως δεν ανήκουν στην καλλιτεχνική αντίληψη του Λυσίππου με τα ρεαλιστικά και εξατομικευμένα χαρακτηριστικά της τέχνης του όπως τα γνωρίζουμε. Όμως, από την άλλη, δεν ανήκουν ούτε και στην ώριμη ελληνιστική εποχή. Τι ακριβώς μπορεί να συμβαίνει;





Ίσως συνέβη και εδώ αυτό που πάντα συμβαίνει με τα έργα τέχνης που δημιουργούνται κατά τη διάρκεια των μεταβατικών φάσεων από ένα παλαιότερο καλλιτεχνικό ύφος προς ένα νεώτερο. Εμφανίζουν έτσι ένα συνδυασμό στοιχείων που καθιστούν επαμφοτερίζουσα την χρονολόγηση τους. Διάφορες γνώμες κάνουν λόγο για μια «αρχαϊζουσα» τεχνοτροπία στα αγάλματα των Καρυατίδων, υποστηρίζοντας πως απλώς μιμούνται το παλαιότερο ύφος της γνήσιας κλασικότητας, που τόσο πολύ εκτιμούσαν με νοσταλγία κατά την ρωμαϊκή εποχή, όπως είδαμε και στον Πλίνιο. Υπάρχει όμως και η άποψη πως τα γλυπτά είναι έργα καλλιτεχνών από το νησί της  Πάρου, ενώ έγινε λόγος και για «Αθηναϊκά» εργαστήρια. Η Θάσος όπου βρίσκονταν και τα λατομεία μαρμάρου που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του μνημείου, είχε άμεση σχέση με την Πάρο αποτελώντας έναν κοινό Δήμο. Είναι σαφές πως οι Πάριοι καλλιτέχνες στα τέλη του 4ου π.Χ αιώνα, ήταν φορείς μιας γλυπτικής παράδοσης που διατηρούσε ακόμα ζωντανές τις μνήμες του αρχαϊκού ύφους, σε ένα χρονικό διάστημα κατά το οποίο η Μακεδονία δεν διέθετε κάποια δικά της αξιόλογα εργαστήρια γλυπτικής. Τείνω να εκτιμήσω την δεύτερη αυτή άποψη ως την πιο κατάλληλη για την εξήγηση του γλυπτικού ύφους. Η πρόταση πως το τεράστιο άγαλμα του μαρμάρινου Λέοντα της Αμφίπολης ήταν τοποθετημένο στην κορυφή του τύμβου, τοποθετεί επίσης με αρκετή ασφάλεια την κατασκευή του μνημείου στα τέλη του 4ου π.Χ αιώνα. Όπως και αν έχει, όμως, άλλα υφολογικά στοιχεία των Καρυατίδων, όπως είναι η πτυχολογία των χιτώνων και η συμφυής σμίλευση τους πάνω στον πεσσό, δείχνουν μια απομάκρυνση από τα κλασικά πρότυπα των Καρυατίδων του 5ου αιώνα. Την απομάκρυνση αυτή όμως, δεν την χαρακτηρίζει ο μιμητισμός, ο κορεσμός και η μετάφραση του ύφους, όπως θα συνέβαινε στην περίπτωση που τα γλυπτά είχαν δημιουργηθεί πραγματικά στην ρωμαϊκή εποχή. Αντίθετα αποτυπώνουν ένα ζωηρό ύφος καλλιτεχνικής έκφρασης και πειραματισμού, που ενσωματώνει τις προηγούμενες κλασικές κατακτήσεις, μαζί με τις όποιες καλλιτεχνικές καινοτομίες είχαν ήδη αρχίσει να εμφανίζονται στην τέχνη στα τέλη του 4ου αιώνα, προαναγγέλλοντας στην ουσία τον ερχομό της ελληνιστικής εποχής. Ο τάφος είναι ιδιαίτερος εξαιτίας της ύπαρξης των αγαλμάτων και σίγουρα ξεχωρίζει για τις καινοτομίες του από τους υπόλοιπους μακεδονικούς τάφους, ενώ είναι το μεγαλύτερο μνημείο του είδους του που έχει βρεθεί στην Ελλάδα.

 Σχεδιαστική αναπαράσταση της «Πύλης των Καρυατίδων»,
 υπό κλίμακα. Μελάνι-μολύβι, 65Χ53

Τα γλυπτά, στην εποχή για την οποία μιλάμε, αποτελούν ένα εξαιρετικό πρώιμο δείγμα, που μπορεί να μας αποκαλύψει έναν από τους πρώτους εισαγωγικούς σταθμούς στην εξέλιξη προς την ελληνιστική τέχνη. Αυτή είναι ίσως και η μεγαλύτερη καλλιτεχνική αξία των γλυπτών του ταφικού μνημείου, καθώς μπορούν να βοηθήσουν τους ιστορικούς της τέχνης στην καλύτερη κατανόηση της μετάβασης από την κλασική στην ελληνιστική τέχνη. Έχω μάλιστα προτείνει ως χρήσιμη και την παράλληλη μελέτη των αγαλματιδίων των γνωστών «Ταναγραίων», προκειμένου να εξεταστούν κοινές μορφολογικές κατευθύνσεις με τις Καρυάτιδες, εφόσον υποθέτουμε πως είναι δύο σύγχρονες περιπτώσεις. Γνωρίζουμε ότι πολύ συχνά, λόγω της ελευθερίας στην έκφραση τους, οι υποδεέστερες πλαστικές τέχνες, όπως η κεραμική και η αγγειογραφία, σηματοδοτούσαν πρώτες τις όποιες εξελίξεις του ύφους, όταν η υψηλή τέχνη των μεγάλων ναών και των δημόσιων κτιρίων ήταν αρκετά  απρόθυμη στο να αλλάξει το επίσημο και κατεστημένο ύφος της.

Τα έργα που βρέθηκαν εντός του μνημείου, είναι τα δύο γλυπτά των Σφιγγών της εισόδου, τα δύο μεγάλα αγάλματα στην πύλη των Καρυατίδων και το υπέροχο εικονιστικό ψηφιδωτό με την αρπαγή της Περσεφόνης πριν από τον θάλαμο του κυρίως τάφου. Το ψηφιδωτό, όπως και άλλα ζωγραφικά έργα της περιόδου αυτής και μάλιστα της ίδιας θεματολογίας (Βεργίνα), αποκαλύπτει ξεκάθαρα ότι οι αρχαίοι Έλληνες καλλιτέχνες κατείχαν την γνώση των κανόνων της προοπτικής και της απόδοσης των τριών διαστάσεων. Το άρμα μαζί με τα άλογα απεικονίζονται σε μια στάση ¾, που η απόδοση της θα αποτελούσε μια πρόκληση ακόμα και για τους καλλιτέχνες της πρώιμης Αναγέννησης.

Από τα έργα της αναπαράστασης που έχω δημιουργήσει υπό κλίμακα, το πρώτο είναι καθαρά σχεδιαστικό, ενώ το δεύτερο είναι έγχρωμο. Είναι βασισμένα στις ανακοινώσεις των αρχαιολόγων αναφορικά με τις διαστάσεις, τα χρώματα και τα ευρήματα, όπως δημοσιεύτηκαν με φωτογραφίες. Η τρίτη έγχρωμη αναπαράσταση, είναι σε μεγάλο βαθμό υποθετική και αποτελεί ένα συνδυασμό των λίγων πραγματικών χρωμάτων, όπως απεικονίζονται στο δεύτερο έργο, μαζί με άλλα υποθετικά χρώματα που συμπλήρωσα εγώ, κάνοντας κάποιες λογικές υποθέσεις και χρησιμοποιώντας διάφορα διακοσμητικά στοιχεία από άλλους Μακεδονικούς τάφους που κατά πάσα πιθανότητα ήταν κοινά στην ταφική παράδοση της περιοχής.



 Α’ Έγχρωμη αναπαράσταση της «Πύλης των Καρυατίδων»,
 υπό κλίμακα. Λάδι-χαρτόνι, 64Χ53

Σχετικά με τα χρώματα, ο τάφος της Αμφίπολης φαίνεται να ακολουθεί τη βασική χρωματολογία και άλλων μακεδονικών τάφων της εποχής, που συνίσταται κυρίως στη βασική τριχρωμία, λευκού, μπλε, κόκκινου. Το σύνολο εμπλουτίζεται με την χρήση και άλλων χρωμάτων σε επιμέρους στοιχεία, όπως μαύρο, κίτρινο, ώχρα, πράσινο, με σκοπό μιαν ενδιαφέρουσα πολυχρωμία. Το λευκό του μαρμάρου κυριαρχεί και είναι το βασικό χρωματικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο αναπτύσσονται το μπλε και το κόκκινο, που είναι τα δύο χρώματα που χρησιμοποιήθηκαν σε μεγαλύτερη ποσότητα από όλα τα άλλα. Αυτό, φυσικά, με όλους τους μεταξύ τους πιθανούς συνδυασμούς και αντιθέσεις. Συχνά, μιλώντας για αναλογίες, αναφερόμαστε κυρίως σε μεγέθη όγκων, όμως αναλογίες έχουν και τα χρώματα, αν εννοηθούν ως ποιότητες-ποσότητες. Η αναλογικότητα στις διαφορετικές ποσότητες κάθε χρώματος από αυτά που καλύπτουν τις επιφάνειες, φαίνεται πως ισχύει επίσης στις χρωματικές επιλογές εντός του τάφου. Μάλιστα, ζωγραφίζοντας στην αναπαράσταση μου το εσωτερικό του μνημείου, συνειδητοποίησα πως η αναλογική χρήση των χρωμάτων αυτών, καθόλου τυχαία δεν ήταν, αφού μοιάζει να υπακούει σε μια συνειδητή πρόθεση, που σκοπός της ήταν να προσδώσει στα χρώματα, πέραν των άλλων και μια νοηματοδότηση, έναν χαρακτήρα συμβολισμών.

Υπάρχει μια διάχυτη θεατρικότητα που έχει σκοπό να εντυπωσιάσει τον επισκέπτη και η οποία με τα αλλεπάλληλα σκηνικά της θυμίζει ένα πρώϊμο «μπαρόκ». Έτσι, εισερχόμενοι στο μνημείο από την Πύλη των δύο Σφιγγών, που είναι οι φύλακες του τάφου με αποτροπαϊκό χαρακτήρα και οι οποίες μάλλον ήταν χρωματισμένες κόκκινες, διασχίζουμε τον πρώτο θάλαμο με το κόκκινο μωσαϊκό δάπεδο. Φτάνουμε έπειτα μπροστά στην εντυπωσιακή Πύλη των Καρυατίδων οι οποίες είναι χρωματισμένες έντονα με μια αίσθηση «Ποπ Άρτ», κατά βάση με σκούρο μπλε χρώμα, εισάγοντας στον δεύτερο θάλαμο όπου κυριαρχεί το μπλε φόντο του ψηφιδωτού της αρπαγής της Περσεφόνης και αποτελεί τον προθάλαμο του κυρίως τάφου. Οι δύο βασικοί εκπρόσωποι των θερμών και των ψυχρών χρωμάτων, το κόκκινο και το μπλε, καθορίζουν αναλογικά και με τρόπο συμβολικό τους δύο χώρους. Υποθέτω, πως με αυτό τον τρόπο οι δύο προθάλαμοι του τάφου, δεν είναι τίποτα άλλο από μια συμβολοποίηση της ζωής του θανόντος, όπου ο πρώτος θάλαμος με την θέρμη του αντιπροσωπεύει το διάστημα της ζωής και της δράσης, ενώ ο δεύτερος το ψυχρό πέρασμα προς τον θάνατο, καθώς και το ψηφιδωτό απεικονίζει την παρά την θέληση της αρπαγή της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα. Το πέρασμα αυτό, από την ζωή προς τον θάνατο που ακολούθησε ο νεκρός, σφραγίστηκε από την δόξα της αθανασίας πίσω από την βαριά μαρμάρινη θύρα, περνώντας κάτω από την Πύλη των Καρυατίδων που κατά την γνώμη μου έχουν δοξαστικό χαρακτήρα. Για τον λόγο αυτό και παρατηρώντας την θέση των βραχιόνων τους, έκανα την υπόθεση πως κρατούσαν κάποιο αντικείμενο και συγκεκριμένα ένα στεφάνι δόξας για τον νεκρό ήρωα.




[1] Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, Περί της Αρχαίας Ελληνικής Ζωγραφικής, 35ο βιβλίο της Φυσικής Ιστορίας

10 σχόλια:

  1. Φίλτατε, Γεράσιμε,

    Τί να πώ; Υποκλίνομαι, όχι μόνον στην Δεξιο-ΤΕΧΝΙΑ σας, αλλά & στην επι-ΔΕΞΙ-ότητα του Λόγου σας.
    Νομίζω, δίνεται αρκετά μαθήματα ΑΚΡΙΒΟ-ΛΟΓΙΑΣ & ΝΟΗΜΑΤΟ-δοσίας στα ΟΥΣΙΩΔΗ της ανασκαφικής αποκαλύψεως.

    Οι εμφανείς γνώσεις σας, βεβαίως, της Τέχνης & της Ιστορίας της, ανά τους αιώνες & κατά την συνεχή της εξελικτική πορεία με τους διάφορους Ρυθμούς & εκφράσεις, είναι ένα σπουδαίο εφόδιο στα χέρια σας.
    Ο τρόπος, που αποδώσατε το προοπτικό σχέδιο κατ` αρχήν & την χρωματική του ιδιαιτερότητα στην συνέχεια, είναι άψογος.
    Το αποτέλεσμα έχει Ζωγραφική, αλλά & Αρχιτεκτονική αρτιότητα συνάμα.
    Οι μακρόχρονοι κόποι σας & το ενδιαφέρον επιτελέστηκαν πλήρως.
    Τα θερμά μου συγχαρητήρια.

    Σχετικά με το κείμενο, που το συνοδέψατε προς τα έξω, έχω να πω, πως αποτελεί τον καλύτερο Πρεσβευτή αυτού του μοναδικού έργου των Προγόνων μας. Μακάρι, να βρεθούν μιμητές του τρόπου σας, ή ακόμη & να ζητήσουν την συνδρομή σας.

    Εύχομαι τα καλύτερα, το αξίζετε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή φίλη art ant, καλημέρα!

      Ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σας λόγια.
      Πάντα θεωρούσα πως ένας καλλιτέχνης, εκτός από το να κατέχει τις γνώσεις και τις εμπειρίες της τέχνης του, οφείλει να είναι γενικότερα ενημερωμένος και οπωσδήποτε να έχει μελετήσει την ιστορία της τέχνης, αφού αυτή αποτελεί ένα βασικό εργαλείο για την κατανόηση του καλλιτεχνικού παρελθόντος και άρα τον βοηθά να γνωρίζει τις εξελίξεις της ίδιας της τέχνης του μέσα στους αιώνες και οπωσδήποτε στο να βρει το δικό του στίγμα μέσα στο αέναο καλλιτεχνικό προτσές.
      Η γνώση της ιστορίας της τέχνης, θα έπρεπε να είναι από τα "ουκ άνευ" για τον καλλιτέχνη που σέβεται την εργασία του και αποτελεί την θεωρητική του κατάρτιση, παράλληλα με την εξάσκηση της τέχνης του. Κάπως έτσι, κάποτε, αποφάσισα να μελετήσω συστηματικά την ιστορία της τέχνης και να εξασκηθώ στην απόδοση της αρχιτεκτονικής κλίμακας και του σχεδίου, στην περίπτωση που κάποιο έργο, όπως αυτά για την Αμφίπολη, απαιτεί απόλυτη ακρίβεια. Αυτό βέβαια, δε συμβαίνει πάντα στην ζωγραφική, πάρα μόνο σε ανάλογες περιπτώσεις. Δεν γνωρίζω πόσοι καλλιτέχνες στις ημέρες μας κινούνται προς αυτήν την κατεύθυνση της καλλιτεχνικής αντίληψης, αλλά στο παρελθόν οι καλλιτέχνες κατείχαν αυτές τις γνώσεις σε επάρκεια.

      Τώρα σχετικά με αυτό που γράψατε "ή ακόμη & να ζητήσουν την συνδρομή σας" πιο πιθανό το βρίσκω να με αγνοήσουν στην Ελλάδα. Εδώ ισχύει καθώς φαίνεται το "ουδείς προφήτης άτιμος ει μη εν τη πατρίδι αυτού". Η χθεσινή δημοσίευση της αναπαράστασης, καθώς φαίνεται, δεν πέρασε ευρύτερα στο ελληνικό κοινό. Δεν ξέρω, αν αυτό πρόκειται να αλλάξει τις επόμενες ημέρες.

      Το άρθρο πάντως και η αναπαράσταση έγιναν ενθουσιωδώς δεκτά από τους χιλιάδες αναγνώστες του ξένου ιστολογίου. Στη σελίδα του στο ΦΒ είχε ξεπεράσει μέχρι χθες τα 1200 λάικ και είχε σχεδόν 300 κοινοποιήσεις σε όλον τον κόσμο. Οι σχολιασμοί "amazing" και "magnificent" για το αποτέλεσμα της εργασίας μου, ήταν οι πιο συχνοί....

      Σας εύχομαι μια καλή ημέρα....

      Διαγραφή
  2. Κύριε Γερολυμάτε, εξαίρετο!
    Θέτετε τη ζωγραφική και τη φαντασία σας στην υπηρεσία του πολιτισμού μας!
    Έτσι, η κάθε τέχνη συμβάλλει με το δικό της τρόπο στην ανάδειξη της αίγλης του μνημείου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ ανώνυμε φίλε καλημέρα!

      Πολύ σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.
      Ο πολιτισμός μας είναι αυτός, που με το μεγαλείο του θέτει σε "κίνηση" τα πινέλα μου, ώστε να τον υπηρετήσουν. Η κάθε έμπνευση και φαντασία πηγάζει από αυτόν.

      Σας ευχαριστώ πολύ για την επικοινωνία...

      Διαγραφή
  3. Ειρήνη Γρηγορίου8 Δεκεμβρίου 2014 - 1:07 μ.μ.

    Πόσο σύμφωνη με βρίσκουν οι προλαλήσαντες! Και πόσο η απάντησή σου αξίζει επίσης!. Είμαι πολύ μικρή για σου απευθύνω τα συγχαρητήριά μου, αλλά σου εκφράζω το θαυμασμό μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή φίλη Ειρήνη, καλησπέρα!

      Χαίρομαι που είδα σχόλιο σου και στο ιστολόγιο!
      Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια. Μην ανησυχείς όμως, διότι και εγώ μικρός είμαι και είναι ωραίο να μεγαλώνουμε μαζί! (χαχαχα)

      Καλό απόγευμα σου εύχομαι!

      Διαγραφή
  4. Αγαπητέ κύριε Γερολυμάτε,
    Σας ευχαριστούμε θερμά για όσα μας προσφέρετε με τα υπέροχα σχέδια σας και τον εξαιρετικό σας λόγο!
    Είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό να βλέπεις ότι υπάρχουν σύγχρονοι καλλιτέχνες με την πληρότητα των παλιών!
    Ελπίζω οι νεώτεροι καλλιτέχνες να διδαχθούν από εσάς!
    Συγχαρητήρια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα σας, αγαπητέ κύριε Πετρόπουλε,

      Και εγώ σας ευχαριστώ πολύ για τα όσα γράψατε.
      Το ίδιο ευχαριστώ όλους όσους, όπως εσείς, πέραν από την εκτίμηση προς το έργο μου καθεαυτό, κάθισαν και έγραψαν ένα σχόλιο λίγων γραμμών για να επικοινωνήσουν μαζί μου. Αυτό είναι πολύ όμορφο, γνωρίζοντας πως οι περισσότεροι δεν σχολιάζουν και το εκλαμβάνω ως κάτι ιδιαίτερα τιμητικό.
      Θα ήθελα να προσφέρω περισσότερα, διότι η όποια προσφορά πολύ συχνά δεν εξαρτάται από τα όρια του προσφέροντα, που μπορεί να είναι και μεγαλύτερα, αλλά δυστυχώς και από τις εκάστοτε επικρατούσες συνθήκες. Απλά, τώρα με το έργο μου για την Αμφίπολη, φάνηκε προς τα έξω αυτό που κάνω τα τελευταία 30 χρόνια δημιουργώντας, στο περιθώριο των ΜΜΕ και του καλλιτεχνικού κατεστημένου.

      Να είστε καλά!

      Διαγραφή
  5. Ειναι ομως λογικο να ειναι χρωματισμενα και τα προσωπα των καρυατιδων, δεδομενου οτι το λευκο ειναι πιο κοντα στα χρωμα του δερματος απ οτι το μπλε ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ-ή ΓΣ καλησπέρα,

      Λογική η παρατήρηση, αλλά η λογική δεν έχει πάντα σχέση με την τέχνη, για να μην πω τις περισσότερες φορές πως δεν έχει. Διότι, αν ήταν έτσι θα έπρεπε να απορρίψουμε ως μη λογική, σχεδόν ένα μεγάλο μέρος της σύγχρονης τέχνης. Το μπλε χρώμα στις Καρυάτιδες ΔΕΝ ήταν απλώς μια επιλογή μου. Σας παραπέμπω στην παραπάνω φωτογραφία, όπου μπορείτε να δείτε ξεκάθαρα αυτό που σας γράφω. Για εμένα θα ήταν πιο εύκολο αν είχαν ένα ανοικτό χρώμα, κάτι σε ροζ κλπ, καθώς θα αποδίδονταν καλύτερα οι όγκοι και οι λεπτομέρειες των προσώπων. Αλλά το θέμα δεν είναι πως θα το θέλαμε εμείς, είναι πως το είχαν χρωματίσει εκείνοι.
      Μάλιστα, το μπλε χρώμα στα σάρκινα μέρη των Καρυατίδων, δείχνουν πως δεν τις αντιμετώπιζαν ως απλές αναπαραστάσεις ανθρώπινων όντων, αλλά σαν κάτι διαφορετικό. Μάλλον σαν κάποιες δαιμονικές οντότητες θετικού χαρακτήρα (μπλε χρώμα) που αντιπαραβάλλονται με τις Σφίγγες, τα δαιμονικά, τρομερά όντα οι φύλακες της εισόδου, που καθώς φαίνεται ήταν χρωματισμένες με κόκκινο. Τα χρώματα χρησιμοποιούνται και με συμβολικό τρόπο.
      Υπενθυμίζω πως το μπλε ήταν το χρώμα του ινδικού θεού Βισνού και του αιγυπτιακού Όσιρι. Άρα ως χρώμα το μπλε υποδηλώνει την υπεράνθρωπη φύση του κατόχου του.

      Ευχαριστώ για την επικοινωνία μας

      Διαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...